Moja przygoda z radiem zaczęła się… Pod koniec XX wieku, prywatkowo – muzycznie.

Jest rok 1988, Polska znajduje się w dziwnym stanie apatii gospodarczo-politycznej, dookoła otacza nas durnota wymiaru państwowego i prężne rozkręcanie się pomysłów na życie sektora ludzkiego. Dużo działo się w muzyce, czego wyrazem była zwłaszcza Rozgłośnia Harcerska, emitująca tzw. muzykę niezależną, której nigdzie indziej nie można było usłyszeć. Z jednej strony słyszało się tam już tak doświadczone zespoły jak Brygada Kryzys, Izrael czy Dezerter, a z drugiej strony pojawiała się muzyka wspaniałego, nowego oddechu, jakim wtedy była Formacja Nieżywych Schabuff, czy Sztywny Pal Azji.

Na tym tle pojawiła się także muzyka inteligentna, zaczynająca swój byt pośród muzycznego radiowego klezmerstwa. Była to między innymi muzyka Wojtka Waglewskiego.

Poznaję Wojtka, zaczynamy rozmawiać, znajdujemy nić porozumienia. Zespół Voo Voo kształtuje swój skład, w którym później przez wiele lat występuję, między innymi z grającym na basie Jankiem Pospieszalskim, dzisiejszym mówcą telewizyjnym.

Wojtek ma zaproszenie do Rozgłośni Harcerskiej na pogaduchę, czyli tzw. wywiad. Chcemy zaskoczyć nagrywającego i wymyślamy, że ja będę właścicielem zespołu Voo Voo i będę odpowiadał na wszystkie pytania. Pędzimy na ulicę Marysi Konopnickiej 6, gdzie w przedwojennym jeszcze budynku YMCA (sprawdźcie, co to za organizacja, bo wielce zasłużona w podróżowaniu młodych ludzi po świecie i w tworzeniu wielkiej literatury, chociażby Tyrmanda, tuż po wojnie) mieści się Rozgłośnia Harcerska. I tam Wojtek Waglewski odpowiada tylko na pierwsze pytanie, a zaraz potem stery przejmuję ja. Po drugiej stronie konsolety nieco zdziwiony kolega, który ze spokojem nagrał mój monolog, przyjął taki obrót sprawy i zapowiedział, że audycja pójdzie za kilka dni, a on bardzo dziękuje.

Audycja poszła, a kolega nagrywający spotyka mnie dwa tygodnie później i mówi, że mnie szuka wszędzie, bo przyszły trzy listy, na które trzeba odpowiedzieć. Odpowiedziałem na te trzy listy, układając w głowie kolejny monolog. A później przyszło tych listów już trzydzieści. I tak zaczęła się moja regularna obecność w Rozgłośni Harcerskiej z cotygodniową audycją. Ten „nagrywający”, to dziś mój serdeczny przyjaciel, Janek Tomczak, któremu rok później zwierzyłem się z pomysłu, żeby zrobić coś na kształt… no właśnie. Nie potrafiłem tego nazwać, ale chodziło o zbieranie pieniędzy na coś. To coś, to oczywiście Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy.

To było fantastyczne radio, ale potem przyszły zmiany i na kilka lat wjechałem z audycją do Programu III Polskiego Radia, gdzie najpierw prowadziłem Brum, a potem godzinny program autorski „Się kręci”. Tam już na ostro mówiliśmy o Przystanku Woodstock, o Wielkiej Orkiestrze, i rozeszliśmy się z naszymi wiadomościami oraz opowieściami po całej Polsce. Dla mnie był to niezwykle fantastyczny czas prowadzenia tych audycji i kontaktu ze słuchaczami. Zresztą nawet dzisiaj możecie znaleźć te audycje w szalonych kopiach, które biegają po Internecie i nie powiem, bardzo mi to pochlebia.

Z różnych przyczyn zakończyliśmy współpracę z Trójką (nie mogłem się dogadać z szefostwem, które w żaden sposób nie wspierało mnie w takich działaniach jak Przystanek Woodstock). Zaraz jednak spotkała mnie szalona przygoda, bo Andrzej Turski zaprosił mnie do Programu I Polskiego Radia, do prowadzenia audycji, którą tworzyłem przez cały jeden rok, w godzinach 15:00 – 16:00, dziwiąc się, że słuchacze tego radia są w stanie wysłuchać moich propozycji. Ale i to się skończyło. Na moment wskoczyliśmy jeszcze do RMF FM, ale ten w moim odczuciu kompletnie chłodny, bardzo komercyjny świat nie zatrzymał mnie na długo. Potem długa przerwa. Tęsknota za radiem powoduje, że uruchamiamy radio internetowe… I oto pojawia się propozycja Radia WAWA.

Współpraca między nami trwała długo i była owocna, a „Dźwiękoszczelny Magazyn Jurka Owsiaka” miał się dobrze.

Od jakiegoś czasu prowadzę swoją audycję w radiu EskaRock. Program emitowany jest co niedzielę od 21:00 do 22:00, można go także usłyszeć w Internecie, oraz reemisję w każdy następny piątek, w nowojorskim radio 910 o godzinie 11:00 czasu amerykańskiego (to dzięki aktywności Bubla). I wreszcie mam nadzieję, że przy tym radiu pobędziemy już dłużej, dzieląc się po tylu latach ogromnym archiwum naszych orkiestrowych koncertów.

Zapraszam do słuchania!
Jurek Owsiak