 |
|
Jak było
IX Przystanek Woodstock, Żary, 1 - 2 sierpnia 2003 r.
Trudno się z tego wszystkiego otrząsnąć, bo ciągle w sercu, w głowie, przed oczami... To było coś nieprawdopodobnego i nie tylko ze względu na wielkość, klimat, atmosferę... To po prostu jest coś takiego, co dopiero ja sam przełknę za kilkanaście dni, kilkanaście tygodni, kilkanaście miesięcy... To była suma wszystkich poprzednich przystanków, całego naszego 11-letniego bycia jako Fundacji w tym koszmarnym popieprzonym kraju. Wszyscy czuliśmy, że ani na moment nie zrobiliśmy czegoś, czego byśmy się wstydzili, co by nie było szczere, nasze i konsekwentne od samego początku.
Ludzkość nie darłaby tyle kilometrów dla niewiadomego. 400 tysięcy ludzi, bo tyle zjechało się mieszkać czy być przejazdem w Żarach, jednym wielkim głosem dało znać, że to jest ten klimat i to są te chwile, które są dla nich niezwykle ważne i że są to momenty, w których w pełni akceptują nas sposób działania. A uzyskać coś takiego nie jest łatwo i zawsze dbaliśmy i dbać będziemy, aby nigdy tego nie utracić.
Dla mnie osobiście Przystanek bardzo emocjonalny w kolorach, całej technice i organizacji, z którą daliśmy sobie doskonale radę. Wszystkie służby to niewiele ponad 1000 osób, a stworzyliśmy bardzo piękne, w 100% rock'n'rollowe, niezależne i bezpieczne woodstockowe miasteczko.
Bardzo przepiękny w muzyce, gdzie znowu ludzkość przyjeżdża m.in. dla 3/4 kapel kompletnie nikomu nie znanych, aby oddać się słuchaniu tak fantastycznych koncertów, jakimi były koncerty Kangaroz, Carrantuohill, Sweet Noise, Vader'a, Bakshish'a, Huntera, Dżemu, Acid Drinkers czy Maleo i Reggae Rockers. Ale także zdołano rozbujać Was wszystkich włoskim reggae BooBoo Vibration czy kanadyjskim RAW lub słowackim Ine Kafe. Każdy z artystów docenił miejsce, moment, chwilę. Mimo, że po raz kolejny na Przystanku Woodstock i po raz tysięczny na polu w namiotowo-gitarowych graniach Dżem stworzył niezwykłe misterium, jakby podsumowując idee Przystanku Woodstock. Ludzie pod sceną i daleko, hen, hen przy namiotach, śpiewali jak psalmy każde słowo Rysia Riedla. Duch radości, poczucie że jest się w takiej masie ludzi sobie przyjaznych, życzliwych i pomagających sobie nawzajem. To ze sceny zapierało dech... Nie tylko ze sceny, bo cały czas pokazywaliśmy to widzom Dwójki oraz Internautom na całym świecie i nie ważne, w jakiej części świata ktoś właśnie ten moment oglądał. Nie ważne, jaki zespół i o czym śpiewał. Kamery pokazały rozkosz bycia ze sobą, szczęśliwą młodzieńczość i najbardziej piękną, pełną życia ludzkość z powiewającymi flagami jako dowód, że żyją, czują, istnieją, po prostu - są. Tego nie zapomni nikt... I ten co klaskał, ci którzy grali, ci którzy ustawiali sprzęt, ci którzy świecili, którzy byli przy namiotach, którzy wędrowali po polu, leżeli, patrzyli, sprzedawali, jedli, telefonowali, byli w kawiarence internetowej - nikt tak jak ja ze sceny, kiedy krzyczałem, że ten świat należy do Was i że to Wy, Wy, Wy możecie go zmienić.
I wtedy cały wysiłek robienia Przystanku Woodstock, całe zmęczenie, całe napięcia odpływają gdzieś w bok, a człowiek dziękuje Dobrym Aniołom, że gdzieś tam nad nami wędrują, dając nam dobrą pogodę, momentami orzeźwiający wiatr i zrzucają na nas bardzo dużo nowych pragnień, żeby coś zrobić. Bo widać, że warto...
Przystanek Woodstock zamknął przepiękny klimat afrykańsko - indyjsko - polski w wykonaniu Malea i nigdy tak długo się nie żegnaliśmy, bo po porostu nam się nie chciało...
Chylę czoła, dziękuję całej Fundacji, która była na miejscu, która za to całe dzieło odpowiada i z cała siłą je realizuje. Dziękuję Pokojowemu Patrolowi, wszystkim służbom, które w jego składzie pilnowały, abyście czuli się tam bezpiecznie. Dziękuję wszystkim Przyjaciołom, którzy od lat realizują cała stronę techniczną Przystanku. Dziękuję Policji, Wojsku, PKP, miastu Żary, a przede wszystkim - artystom, którzy od lat przyjmują nasze warunki udziału w tym największym koncercie świata.
I na końcu - dziękuję wszystkim tym, którzy podtrzymali mnie na duchu, kiedy próbowałem walczyć z nielegalnym handlem, z przestrzeganiem prawa i choć przegrałem (przeciwko mnie skierowano sprawę na kolegium, Policja, zeznania, z ogromnym niesmakiem opuszczałem Żary) oraz tym dziennikarzom, którzy przyjęli nasze najprostsze i skuteczne reguły pracy na Przystanku. Dzięki nim chociaż drobna część ludzi w Polsce mogła przeczytać, co się naprawdę wydarzyło na Przystanku Woodstock...
Serdeczności! Sie ma!!!
Jurek
Najważniejsze fakty:
przygotowano 200 kranów ustawionych w dwóch punktach
stanęły 2 wielkie prysznice, pod którymi może się zmieścić jednocześnie kilkadziesiąt osób
ustawiono 400 toalet po dwóch przeciwległych stronach woodstockowego pola
Telekomunikacja Polska postawiła 50 aparatów telefonicznych, wszystkie z numerami zwrotnymi
Zaraz obok sceny stanęły 2 bankomaty banku PEKAO SA
na miejscu działała polowa Poczta Polska (tradycyjnie, na przesyłkach przybijano okolicznościowy datownik)
na miejscu działała polowa kasa biletowa PKP
funkcjonowały trzy bazy Pokojowego Patrolu, jedna za sceną główną (Oaza), druga po przeciwległej stronie, vis a vis sceny (Hel), a trzecia - na obrzeżu pola, od strony Grabika (Grabik).
we wszystkich tych miejscach funkcjonowały punkty ambulatoryjne, nad bezpieczeństwem uczestników czuwały specjalistyczne ekipy ratownicze PCK, GOPR, funkcjonował także szpital polowy
obok sceny głównej, w pomarańczowym namiocie, funkcjonowało Górnośląskie Stowarzyszenie FAMILIA z Gliwic, zajmujące się pomocą osobom uzależnionym od narkotyków.
obok Familii rozstawiła swój namiot Poradnia Profilaktyczno - Terapeutyczna na czele z Jurkiem Rządzkim, zajmująca się problemem alkoholu
zaplecze gastronomiczne stanowiło kilkadziesiąt stoisk z żywnością oraz artykułami higienicznymi
dwa sklepiki prowadziły sprzedaż okolicznościowych gadżetów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy
funkcjonował pasaż z wszelkiego rodzaju koszulkami, pamiątkami, płytami i kasetami
najtańsze jedzenie można było kupić w Pokojowej Wiosce Krishny, gdzie także przez cały czas także odbywały się koncerty
na terenie Przystanku Woodstock rozstawiły swoje stoiska polskie i międzynarodowe organizacje pozarządowe
skupowane były na miejscu odpady wtórne, takie jak puszki aluminiowe i opakowania plastikowe.
przygotowaliśmy 15 tysięcy worków ze specjalnym nadrukiem na zbieranie śmieci
kawiarenka internetowa przygotowała 10 stanowisk, z których skorzystało 3 200 osób
cały Przystanek Woodstock był bezpośrednio transmitowany w Internecie, transmisję audio-video obejrzało 45 tysięcy osób, transmisję audio wysłuchało 11 tysięcy osób
na prowadzony przez cały czas trwania festiwalu czat zaprosiliśmy wszystkich artystów występujących na scenie, z którymi w ciągu dwóch dni rozmawiało 4505 osób!!!
tradycyjnie już zorganizowaliśmy płatny parking dla tych wszystkich, którzy chcą na chwilę odwiedzić Przystanek Woodstock
festiwalowe radio, zorganizowane przez dziennikarzy Radia Zachód, grało już od czwartku od rana do początku koncertów
po raz pierwszy wydaliśmy gazetę festiwalową, redagowana przez naszą Fundację. Opowiadała ona o rocznej pracy Orkiestry, ale także zawierała gorące aktualności z woodstockowego pola,
funkcjonowało będzie kino polowe
na polu stanęła ścianka wspinaczkowa
funkcjonowało Biuro Rzeczy Znalezionych
i tradycyjnie - prowadzono sprzedaż piwa, ale bardzo rygorystycznie przestrzegany był zakaz jego sprzedaży osobom nieletnim
tegoroczna scena była podobna do tej z zeszłego roku - była półokrągła, z zupełnie nowatorską koncepcją światła a także nagłośnienia. Rozmiary - 22 m. wysokości i 394 m2 powierzchni
Moc nagłośnienia to 100 tys. wat na stronę.
Na konstrukcji zamontowano - uwaga! - 10 ton najróżniejszych świateł, powiązanych w bardzo nowoczesny system.
wszystko co działo się na scenie, Woodstockowicze mogli obserwować na trzech zainstalowanych telebimach.
jak przed rokiem, po przeciwległej stronie pola funkcjonowała scena folkowa. Tam także odbywały się koncerty, które poprowadzi zespół Carrantuohill.
cały Przystanek rejestrowaliśmy dla potrzeb telewizyjnych przy pomocy ponad 15 kamer (z czego dwie umieszczone będą na ramionach ponad bawiącą się publicznością) oraz dwóch wozów transmisyjnych.
po raz pierwszy na Przystanku Woodstock wszyscy dziennikarze pracujący na Przystanku Woodstock byli specjalnie oznaczeni.
|
|
 |
|
