Marek Belka - po ukończeniu studiów ekonomicznych na Uniwersytecie Łódzkim w 1972 r. podjął pracę w Katedrze Ekonomii tej uczelni. W 1978 r. uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1986 r. habilitował się. Od 1986 r. związany z Instytutem Nauk Ekonomicznych PAN, jego Dyrektor w latach 1993-1996. W latach 1978–1979 i 1985–1986 odbył staże naukowe w Uniwersytecie Columbia i Uniwersytecie w Chicago, zaś w 1990 r. w London School of Economics. W 1994 r. otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Od lat 90. pełnił szereg ważnych funkcji publicznych w kraju i za granicą. W 1990 r. został doradcą i konsultantem w Ministerstwie Finansów, a następnie Ministerstwie Przekształceń Własnościowych i Centralnym Urzędzie Planowania. W 1996 r. objął stanowisko konsultanta Banku Światowego. W latach 1994–1996, był wiceprzewodniczącym Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów, a następnie doradcą ekonomicznym prezydenta RP.

Dwukrotnie pełnił funkcję wicepremiera i ministra finansów: w 1997 r. w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza oraz w latach 2001-2002 w rządzie Leszka Millera. W latach 2004-2005 był premierem rządu RP.

Od 2006 r. sekretarz wykonawczy Komisji Gospodarczej ONZ ds. Europy (UNECE), a od stycznia 2009 r. dyrektor Departamentu Europejskiego Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Wcześniej pełnił również funkcję szefa koalicyjnej Rady Koordynacji Międzynarodowej w Iraku (2003) a następnie dyrektora ds. polityki gospodarczej w Tymczasowych Władzach Koalicyjnych w Iraku, gdzie odpowiadał m.in. za reformę walutową, stworzenie nowego systemu bankowego i nadzór nad gospodarką (2003-2004).

W dniu 10 czerwca 2010 r. prof. dr hab. Marek Belka został powołany przez Sejm RP na Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

Opublikował ponad 100 prac naukowych, poświęconych głównie teorii pieniądza oraz polityki antyinflacyjnej w krajach rozwijających się. Specjalizuje się w zakresie ekonomii stosowanej oraz współczesnej myśli ekonomicznej. Jest także członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych PAN.

Kinga Baranowska - Himalaistka, zdobywczyni siedmiu ośmiotysięczników Na trzech z nich stanęła jako pierwsza Polka – Dhaulagiri, Manaslu i Kanczendzondze. Członkini kadry narodowej Polskiego Związku Alpinizmu we wspinaczce wysokogórskiej, a także członkini zarządu Klubu Wysokogórskiego Warszawa. Jest Ambasadorem akcji „Bezpieczniej w górach z Plusem”, promując numer ratunkowy w polskich górach: 601 100 300. Otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia środowiskowe m.in. nagrodę Ministra Sportu za wspinaczkę na trzeci szczyt świata.

Należy do Alpinus Expedition Team, jest Ambasadorem Olimpiad Specjalnych Polska, a także jest twarzą Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im. Jerzego Kukuczki. Z wykształcenia geograf i ekonomistka, na co dzień prowadzi prezentacje oraz spotkania motywacyjne dla firm.

Od kilku lat sukcesywnie realizuje swoje plany związane z Koroną Himalajów, której do tej pory nie osiągnęła żadna Polka.

www.alpinus.pl oraz www.kingabaranowska.pl

Piotr Pustelnik- Jeden z najlepszych polskich himalaistów, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum.
Z zawodu pracownik naukowy Politechniki Łódzkiej, ale również instruktor alpinizmu. Od 1975 roku wspinał się w Tatrach, Alpach, Dolomitach, Pamirze, Andach, na Alasce, w Karakorum i Himalajach.

Wychowanek, wieloletni członek i kilkukrotny prezes Akademickiego Klubu Górskiego w Łodzi. W 2010 roku zdobył upragnioną Annapurnę i jest trzecim Polakiem, który zdobył Koronę Himalajów i Karakorum - po Jerzym Kukuczce i Krzysztofie Wielickim.

Piotr znany jest ze swojej nienagannie etycznej postawy podczas wypraw wysokogórskich. Doceniają to nie tylko alpiniści. W 1996 roku po wyprawie na K2, gdy uczestniczył w akcji sprowadzania skrajnie wyczerpanego włoskiego alpinisty do niższych obozów, otrzymał od Polskiego Komitetu Olimpijskiego list gratulacyjny oraz wyróżnienie indywidualne "Fair Play" za całokształt kariery sportowej.  W 2007 został nagrodzony nagrodą Explorera, przyznawaną co roku.

Więcej o Piotrze Pustelniku na stronie: www.piotrpustelnik.pl

Jan Ołdakowski - Dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego, poseł na Sejm RP. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował m.in. jako dyrektor Departamentu Środków Społecznego Przekazu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także jako szef gabinetu ministra Kazimierza Michała Ujazdowskiego. W 2004 roku objął funkcje dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego, którego koncepcję i program działalności współtworzył.

Jan Nowicki - aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Zagrał w około 100 filmach i kilkudziesięciu serialach. Uwielbiany za role w takich  filmach jak chociażby „Wielki Szu” czy „Sztos” oraz w niezapomnianym serialu „Matki, żony i kochanki”. Do dziś związany z Teatrem Starym w Krakowie,  na którego deskach zadebiutował  w 1965 roku w "Zaproszeniu do zamku" J. Anouilha. Członek Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej , a także członek Partii Dobrego Humoru.

Autor zbioru felietonów Między niebem a ziemią publikowanych w „Przekroju”, których adresatem był nieżyjący Piotr Skrzynecki  - twórca Piwnicy pod Baranami.

Otrzymał  wiele odznaczeń i nagród, a wśród nich między innymi: Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi.

Andrzej Grabowski – aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Ukończył krakowską PWST. Obecnie można go oglądać na deskach teatru Słowackiego i Teatru 6 Piętro. Na ekranach kin można go oglądać w komedii "Milion dolarów" oraz "Skrzydlate świnie". W swoich kreacjach jest  wyrazisty i niebanalny.

Tomasz "Titus" Pukacki - Poproszony o biografię wysyła informacje z Wikipedii, bo jak mówi: „sam o sobie nie śmiałbym nic napisać”.  
A więc za wikipedią: - muzyk rockowy, basista, autor tekstów i muzyki. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV. Znany przede wszystkim z działalności w polskiej grupie metalowej Acid Drinkers (od 1986 roku). Jest jednym z jej założycieli. Titus zaczynał jako "perkusista" (grał na puszkach od farb) w nieznanym dotąd zespole, gdzie grał razem z kolegą. Szybko jednak zmienił rolę na wokalistę gdyż, jak sam twierdzi, "wokaliści mieli więcej zdjęć w gazetach".

W zespole, poza byciem frontmanem, odpowiedzialny jest głównie za teksty - prawie wszystkie na płytach Acid są jego autorstwa, o czym świadczy choćby fakt, że aż do wydanego 1996 albumu The State of Mind Report był ich wyłącznym autorem. Jak sam przyznaje, główną ich tematyką są historie z życia jego i jego znajomych. Czasami też komponuje pojedyncze utwory. Ciekawostką jest, że na wspomnianym już The State of Mind Report, w coverze utworu "Wild Thing", nagrał wszystkie instrumenty. W 2009 założył Titus' Tommy Gunn, swój solowy projekt, z którym do tej pory nagrał jedną płytę. Głównym powodem jego założenia była chęć komponowania własnej muzyki, która, według Titusa, nie zawsze pasuje do stylu grania Acid Drinkers.

Jego pseudonim, Titus, pochodzi od bohatera komiksów Tytus, Romek i A'Tomek. W dzieciństwie chciał zostać śmieciarzem, gdyż, jak sam twierdzi, byłby królem życia.

Wojciech Mann - dziennikarz, publicysta, twórca legendarnych już programów telewizyjnych, na stałe związany z Programem III Polskiego Radia. Syn artysty plastyka Kazimierza Manna i bratanek scenografa Romana Manna. Absolwent filologii angielskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Od lat 60-tych znany przede wszystkim jako autor programów radiowych, współpracował również z Rozgłośnią Harcerską, wspólnie z Krzysztofem Materną założył w 1992 roku Radio Kolor. W latach 70-tych równolegle podjął współpracę z Telewizją Polską, w której był autorem kultowych już programów satyrycznych: „Za chwilę dalszy ciąg programu”, „Bardzo ostry dyżur”, „Mądrej głowie” etc. Wspólnie z Krzysztofem Materną prowadził bardzo popularny talk show „MdM”, a z Janem Chojnackim prowadził jedyny w latach 80-tych program o muzyce rockowej „Non stop Kolor”. W latach 80-tych Wojciech Mann pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma Non Stop.

Wspólnie z Krzysztofem Materną zajął pierwsze miejsce w ankiecie "Polityki" - Koniec wieku - na najważniejsze osobowości telewizyjne (1999). Od 2005 Wojciech Mann ma swoją stałą rubrykę w tygodniku „Polityka” - „Płyty z mojej półki”, prezentującą nowości muzyczne. W magazynie Gazety Wyborczej, w Dużym Formacie, jest autorem cyklu, w którym prezentuje polskie tłumaczenia klasycznych tekstów muzyki rockowej (Monday Manniak, obecnie Thursday Manniak). W radiowej Trójce usłyszymy Wojciecha Manna w piątkowej porannej audycji „Zapraszamy do Trójki”, w niedzielnych „Piosenkach bez granic”, w poniedziałkowym „Manniaku po ciemku” oraz wtorkowej „ W tonacji Trójki”. Jest członkiem Akademii Muzycznej Trójki.

W październiku 2010 roku, nakładem wydawnictwa Znak, ukazała się książka Wojciecha Manna pt. "RockMann, czyli jak nie zostałem saksofonistą".

Nagrody
Telekamera – 1999
Złoty Mikrofon – 2006
sześciokrotny laureat nagrody Wiktora (1987, 1994, 1995, 2005, 2006), w tym Super Wiktora (2003)
Nagroda Muzyczna Programu Trzeciego – "Mateusz" – 2009 „za wieloletnią kompetentną publicystykę muzyczną uprawianą z niepowtarzalnym wdziękiem i humorem”
Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" – 2009

Marek Koterski - Reżyser filmowy i teatralny, dramaturg i scenarzysta. Studiował filologię polską i historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.

Realizował filmy dokumentalne, w tym kilka poświęconych teatrowi i ludziom teatru – Naprzód (1976), Piąty międzynarodowy festiwal festiwali teatrów studenckich (1976), Teatr – reżyser i tworzywo (1978), Teatr – reżyser i aktor (1978), Na to wszystko trzeba popatrzeć z tej drugiej, pogodniejszej strony (1979, portret aktora Romana Kłosowskiego).

W fabule debiutował w 1984 roku filmem Dom wariatów z Tadeuszem Łomnickim i Markiem Kondratem, zdobywając na festiwalu w Koszalinie nagrodę za debiut reżyserski. Następnie, w 1986 roku wyreżyserował Życie wewnętrzne. Losy głównego bohatera – Adasia Miauczyńskiego- kontynuowane były w filmach: Porno (1989), Nic śmiesznego (1995), Ajlawju (1999), Dzień świra (2002) oraz Wszyscy jesteśmy Chrystusami (2006). Najnowszym obrazem Koterskiego jest film "Baby są jakieś inne" realizowany w Studiu Filmowym KADR .
Jest laureatem wielu nagród, m.in. Grand Prix na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za Dzień świra oraz Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł za scenariusze do Dnia świra i Wszyscy jesteśmy Chrystusami.

Bartosz Węglarczyk - dziennikarz Gazety Wyborczej, wieloletni korespondent Gazety w Moskwie, Brukseli i Waszyngtonie. Laureat nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za artykuły o rozszerzeniu NATO.

Krzysztof Grzesiowski - Uczestnikom ASP znany z ubiegłego roku. Słuchaczom radiowej Jedynki znany jako dziennikarz Sygnałów Dnia.

Daniel Wydrych - Chciał być aktorem, został dziennikarzem. Zaczynał w stacjach komercyjnych, potem była Trójka, Biska, wreszcie Jedynka. Od ponad dwóch lat prowadzi Popołudnie z Jedynką.