Na koncie mamy:
281879118,07 PLN
Fundacja
Finały

Wasze najpiękniejsze finałowe wspomnienia

2023-03-17 15:52:48

„Trzydzieści lat minęło jak jeden dzień…” - trzeba przyznać, że gdy przerobimy refren piosenki Andrzeja Rosiewicza, ten tekst nabiera nowego znaczenia.

 

Od 1993 roku, gdy 3 stycznia odbył się 1. Finał, a 2 marca Fundacja WOŚP została oficjalnie zarejestrowana, nastąpiło wiele momentów, które zmieniły Polskę – mieliśmy przez ten czas 13 Premierów i 5 Prezydentów, spotkało nas wiele ważnych wydarzeń, jak denominacja złotówki, dołączenie do NATO czy przystąpienie Polski do Unii Europejskiej, a to tylko niektóre z nich.

 

 

Każdy z 31 Finałów WOŚP przyniósł wiele pięknych wspomnień, każdy był inny — od tych pierwszych - bardziej spontanicznych, do tych z ostatnich lat - zorganizowanych bardzo profesjonalnie. Jedno jest pewne — to gorące serca społeczeństwa, darczyńców i wolontariuszy, których z roku na rok przybywa, tworzą te wydarzenia i klimat nieporównywalny z niczym innym. Gdybyśmy mieli wybierać te chwile, które zapadły nam w pamięć najbardziej — zabrakłoby czasu na ich opowiedzenie i miejsca na ich opisanie — jest ich aż tyle. Dlatego tym razem postanowiliśmy zapytać Was, jakie najpiękniejsze wspomnienia związane z WOŚP towarzyszą Wam i Waszym rodzinom.

 

Rodzina wolontariuszy 27. Finału WOŚP, fot. Stanisław Wadas

 

Każdy Finał jest dla wielu z Was początkiem przygody z wolontariatem i działaniami w Sztabach, startem nowych przyjaźni, a przede wszystkim kopalnią wspomnień.

 

Niektórzy z Was przyszli na świat w dniu Finału!

Iza: „Tegoroczny Finał — narodziny mojego Wnusia”

Katarzyna: „Finał z 13 stycznia 2008 roku — urodziła się moja córka”

Aneta: „19. Finał, światełko do nieba, a ja na porodówce biorę syna w ramiona”.

 

Wielu z was wspomina początki Orkiestry i pierwsze Finały:

PP.: „Pierwszy Finał — Ze wzruszenia popłakałem się jak dziecko! Co roku wspieram WOŚP jak tylko mogę. Nie wziąć udziału w kolejnym Finale, to jak nie wypić porannej kawy, jak nie pocałować Żony, jak nie powiedzieć komuś — Dzień dobry!”

Monika: „Pierwszy Finał i końcowa licytacja złotego serduszka z numerem 1. Boże drogi, co się wtedy działo!”

Artur: „Pierwszy niesamowity Finał, kiedy jeszcze większość ludzi nie wiedziała, o co chodzi.”

Sebastian: „Parada Garbusów na jednym z pierwszych Finałów na Mokotowie.”

Adam: „Warszawa Plac Zamkowy, zimno, śnieg, pierwszy Finał godzina 11:30. Rozmawiałem z aktorem zbierającym do swojej puszki — panem Wiesławem Gołasem. Był zdziwiony, że wystarczyło 20 minut i już miał pełną puszkę! Powiedział: „co ja teraz mam zrobić, tak szybko uzbierałem”.”

Renata: „Wycięcie zdjęcia z dowodu osobistego i dzięki temu otrzymanie identyfikatora WOŚP w 1996 r.”

Tomasz: „Drugi Finał i cukierki, bo brakło naklejek!”

 

 

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy to przede wszystkim ludzie, spotkania, atmosfera, muzyka, chęć do działania, radość z robienia czegoś razem, momenty, które cieszą:

Karina: „Moja pierwsza wygrana licytacja”

Maria: „Najpiękniejszy finał dla mnie, to ten, kiedy moja córka była Wolontariuszką"

Natalia: „Poznałam mojego przyszłego męża!”

Cara: „To, że moja mama pobiegła ze mną, w Biegu Policz się z cukrzycą, już drugi raz!”

Monika: „Kiedy wspominam starszą Panią, która upewniała się, czy na pewno mamy czapki i nie marzniemy — od razu robi mi się cieplej na serduchu! Wszystkie te uśmiechy, troska i miłe słowa sprawiły, że ten dzień jest w czołówce na liście moich najlepszych i ulubionych dni!”

Sebastian: „Każda kwota wrzucona do puszki cieszy bardzo! Ludzie mnie pytali, czy mi nie zimno. Zimno? Ludzie dają tyle ciepła w tym dniu, że temperatura na zewnątrz (przynajmniej wkoło wolontariuszy) rośnie tak, że jest lato w środku zimy!”

Sandra: „Mroźne styczniowe poranki, w które z przyjaciółmi chodziliśmy po pustych ulicach Tychów. Ale puszki w dłoniach i kolorowe identyfikatory miały w sobie taką siłę, że od razu robiło się cieplej.”

Bartosz: „Uczestniczenie w warsztatach pierwszej pomocy zorganizowanych przez świetny zespół SPZZOZ w Płońsku podczas Finału organizowanego w MCK w Płońsku!”

 

 

Nie zapominajmy o tym, po co każdego roku gra Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy! Jest to zbiórka środków finansowych na zakup sprzętu medycznego dla szpitali, który już niejednokrotnie uratował życie i zdrowie pacjentów. Takie też wspomnienia ma wielu z Was:

Justyna: „Pamiętam Starszą Panią z trójką wnucząt urodzonymi jako wcześniaki, ratowanymi przez sprzęt z serduszkiem. Każdy ze swoim pieniążkiem. Łezka w oku!”

Julia: „Słowa Pani wrzucającej do puchy - »Dziękuję za Waszą pracę«, Może to niewiele, ale ja tam się rozkleiłam. Jako dzieciak kwestowałam „bo tak trzeba, a Jurek robi dobrą robotę”. Teraz mam wrażenie, że kwestuję w podzięce za serduszko mojej córki, która miała operację na Gdańskiej Kardiochirurgii Dziecięcej im. WOŚP”.”

Matylda: „Wszystkie serduszka na całym sprzęcie, który dane było mi używać w pracy. TO JEST NAJLEPSZE!!! Codziennie widać je w każdym szpitalu zajmującym się małym pacjentem, a do tego był czas, gdy były też na geriatrii”!”

Ewa: „Moim najpiękniejszym wspomnieniem jest syn, który 27 lat temu korzystał z inkubatora WOŚP w szpitalu powiatowym.”

Karolina: „Jednocześnie piękne i straszne — w czasie Finału mój syn był w szpitalu. Obserwowaliśmy światełko do nieba z okien szpitala, a w środku nowe wygodne łóżka dla dzieci z serduszkiem, fotele dla rodziców i... piszczący miarowo sprzęt też z serduszkiem WOŚP. Bez Jurka, bez WOŚP i tych wszystkich wspaniałych ludzi wielu dzieci mogłoby dziś nie być”.

Maja: „Zeszłoroczny i świeży w pamięci widok serduszek na oddziale dla wcześniaków… Certyfikaty z badań słuchu zawsze sprawiają, że się uśmiecham!”

 

Na koniec zostawiamy wspomnienie Olgi pokazujące, że niezależnie od wieku — wszyscy gramy do jednej bramki:

„W tamtym roku starszy Pan, wrzucając do puszki, powiedział nam, że robimy dobrą robotę. Tylko się nie poprzeziębiajmy! A w tym roku — jak co roku zbieraliśmy z moimi synami w tym samym miejscu. W pewnej chwili małżeństwo podeszło do starszego syna i spytało, czy to on co roku stoi tutaj z mamą. Syn pokazał ręką w moją stronę, że mama stoi tam (kilka metrów dalej) z młodszym bratem. Kobieta pobiegła i do nas dorzucając się także do puszki mojego młodszego syna i po prostu przytuliła mnie mówiąc, że jesteśmy cudowni! Właśnie takie chwile dodają skrzydeł!”

 

Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy przez te trzydzieści lat grali i grają z nami, razem możemy osiągnąć każdy cel i pomóc jeszcze większej liczbie potrzebujących! Dziękujemy za każdy uśmiech i dobre słowo — to właśnie dzięki Wam możemy grać do końca świata i jeden dzień dłużej!

 

A teraz zaczynamy odliczanie — wynik 31. Finału podamy już niedługo - 31. marca! W tym roku naszym celem jest zakup urządzeń, pozwalających na przyspieszenie diagnostyki zakażeń, co umożliwi lepszą terapię sepsy poprzez wdrożenie celowanego i skutecznego leczenia antybiotykami. Nasze hasło to „Chcemy wygrać z sepsą!”

 

(Broski)

POKAŻ PODOBNE
2024-01-23 09:30:00

Jak moja firma może włączyć się w Finał?

To już ostatnia prosta! Jeśli prowadzisz firmę i chcesz się włączyć w 32. Finał, wciąż masz kilka możliwości!

2024-01-22 08:10:00

Wspieraj WOŚP w aplikacji mobilnej!

Ściągnij aplikację i wesprzyj cel 32. Finału WOŚP. Weź także udział w Tygodniu Życzliwości i wysyłaj WOŚPozdrowienia znajomym!

2024-01-20 15:21:00

Tak buduje się 32. Finał!

Już tylko 8 dni do Finału! Będziecie z nami na błoniach PGE Narodowego? Sprawdźcie, jak teraz wygląda nowa lokalizacja Finału WOŚP w Warszawie!

2024-01-21 09:00:00

Trwają procesy akredytacji na 32. Finał WOŚP!

Zapraszamy do uczestnictwa w procesach akredytacyjnych na wydarzenia organizowane w ramach 32. Finału WOŚP w Warszawie - studio główne i koncert na błoniach PGE Narodowego.