W ramach Funduszu Interwencyjnego zebraliśmy:
26 195 451 PLN

Scenariusz lekcji - Sprawdzenie przytomności i wezwanie pomocy

2015-09-22 11:20:25
Te elementy nie powinny być rozdzielane ze względu na wyrabianie nawyku dzwonienia pod numer alarmowy zawsze przy osobie nieprzytomnej. Uczeń dowiaduje się jak sprawdzić przytomność oraz jak powiadomić służby ratunkowe o sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Istotne jest, aby naukę tych czynności realizować przez zajęcia praktyczne.



CELE ZAJĘĆ 
• uczeń wie, jak sprawdzić stan przytomności osoby poszkodowanej;
• uczeń potrafi rozróżnić czy osoba poszkodowana reaguje czy nie reaguje;
• uczeń zna numer alarmowy 112;
• uczeń wie, że do każdej osoby nieprzytomnej należy wezwać pogotowie;
• uczeń wie jak rozmawiać z dyspozytorem pogotowia.


CZĘŚĆ WSTĘPNA 
• Przedstawienie tematu zajęć.
• Ćwiczenie wprowadzające – przykład: pobudka. Kilkoro uczniów wchodzi w role osób leżących. Każda z nich jest poinstruowana przez nauczyciela jak się ma zachować. Pozostali uczniowie będą mieli za zadanie obudzić osoby leżące. Niektórzy reagują na wołanie, niektórzy dopiero na dotyk (potrząsanie),
a niektórzy wcale nie reagują. Nauczyciel podsumowuje zabawę stwierdzając, że dzieci, które się nie obudziły potrzebują szybkiej pomocy.


CZĘŚĆ WŁAŚCIWA 
• Rozmowa wprowadzająca wraz z pokazem – jak ocenić czy ktoś reaguje, dlaczego wykorzystujemy dwa elementy: zawołanie i potrząsanie.
• Ćwiczenie – uczniowie w parach wykonują ćwiczenie sprawdzania przytomności.
• Wyjaśnienie zasady – wzywamy pomoc zawsze gdy poszkodowany nie reaguje.
• Rozmowa o numerze alarmowym – zapisanie numeru alarmowego 112 na tablicy. Kiedy korzystamy z tego numeru, z kim będziemy rozmawiać, należy odpowiadać na wszystkie pytania dyspozytora, nie rozłączamy się pierwsi.
• Ćwiczenie – zabawa: Mur. Uczniowie podzieleni są na 4 grupy – ustawione w 4 kątach sali. Grupa pierwsza przekazuje grupie trzeciej po przekątnej sali umówione hasło. Równocześnie grupa druga przekazuje grupie czwartej po drugiej przekątnej inne hasło. Nauczyciel podsumowuje z uczniami ćwiczenie tłumacząc, że spokojne i wyraźne mówienie ułatwia przekazanie
informacji.
• Ćwiczenie – przygotowanie telefonów do wzywania pogotowia. Każde dziecko składa swój telefon tekturowy. Wspólne wybieranie numeru 112.
• Rozmowa – jakie pytania będzie zadawał dyspozytor (zwrócenie uwagi na określenie miejsca, w którym się znajdujemy).
• Ćwiczenie (zalecane w małych grupach lub ćwiczenie przeprowadza tylko część uczniów) – uczniowie przez przygotowane przez siebie telefony będą wzywali pomoc. Nauczyciel wchodzi w rolę dyspozytora. Każdemu wzywającemu nauczyciel podaje przykładową scenkę – np. na korytarzu w szkole jeden z uczniów przewrócił się i nie możesz go obudzić, na placu zabaw przed twoim domem starszy pan nagle zasłabł i nie reaguje na wołanie i potrząsanie za ramię.

 
CZĘŚĆ KOŃCOWA 
• Podsumowanie zajęć – na arkuszu papieru pod numerem alarmowym zapisanie hasła – zadzwoń gdy poszkodowany nie reaguje! – oprócz tego zapisanie w punktach ważnych elementów rozmowy z dyspozytorem.
• Zadanie – zalecenie uczniom, aby w domu za pomocą telefonów tekturowych przećwiczyły wzywanie pogotowia, aby znały swój adres domowy.

 
POKAŻ PODOBNE
Zobacz też